Bir haberleşme sistemi; veriyi gönderen kaynak, veriyi ileten haberleşme kanalı ve veriyi alan hedeften oluşur.
Haberleşme kanalı veriyi ileten ortamdır; hava, kablo, deniz, uzay olabilir.
Kaynağın, yani vericinin, gönderilecek veriyi iletim ortamına uygun bir şekle dönüştürüp göndermesi gereklidir. Sayısal bir haberleşme kanalına analog işaret basılırsa haberleşme gerçekleşemez. Çünkü alıcı sayısal veri bekler, ki haberleşme kanalı da sayısal veriye göre dizayn edilmiştir.

 
Alıcı ise, önce haberleşme kanalının işaret üzerindeki olumsuz etkilerini giderir, gürültüleri bastırır,… Daha sonra veriyi kendi kullanacağı şekle sokarak işareti üretir.

SAYISAL HABERLEŞME SİSTEMLERİNİN TEMEL ELEMANLARI

VERİCİ ► ADC ► KAYNAK KODLAMA ► GÜVENLİK KODLAMA ► ÇOĞULLAMA ► KANAL KODLAMA ► MODÜLASYON ► ÇOĞUL ERİŞİM ► 
                                                                                                                                                                                                                                                                       ▼
  ◄ DEMODÜLASYON ◄ ÇOĞUL ERİŞİM◄KAYNAK ÇÖZÜMLEME ◄ GÜVENLİK ÇÖZÜMLEME ◄ ÇOĞULLAMADAN ÇIKARMA ALICI ◄ DAC ◄ KANAL ÇÖZÜMLEME

     -İşaret belirli zaman aralıklarında örneklenerek sürekli zaman işareti bir kesikli (ayrık) zaman işaretine dönüştürülür.
     -Daha sonra bu genlik değerleri daha önceden belirlenmiş seviyelere çekilmektedir. (kuantalama) Mesela 0.98V olarak ölçülen bir değer 1V’a çekilir ki farklı veri sayısı azalsın. İşte ADC kaybı denilen şey buradaki 0.02 V’tur.
     -ADC’nin son işlemi ise kuantalanan genlik seviyelerini sayısal sembollere dönüştürmektir. (Darbe genlik modülasyonu, PCM) Bu sayede analog işaretin bir sayısal sembol dizini şeklinde ifade edilmesi sağlanmaktadır.